Rin / Ye de Cubic école

 

DB 1.2  -  [Ye] after one [Ye]ar

-1.1 ของเดิม-

 

 

ดัดแปลงจาก 1.1 มาบ้าง ตรงไหนที่เพิ่มใหม่ลงไป จะเขียนด้วยสีแดงคล้ำ

*ตรงไหนเน้นความสำคัญมากควรทราบด้วยและผิดไม่ได้ประการทั้งปวง จะขีดเส้นใต้

**ตรงไหนสำคัญระดับปานกลางแต่ก็ไม่ควรผิด จะทำตัวหนา

 

 

---1. ชื่อนามสกุล :

      กรินทร์ เรเยส ชื่อเล่น ริน แต่ที่โรงเรียนมักเรียก "เย้เย" มากกว่า (ไม่น่ามีใครเรียกว่ารินที่โรงเรียน)

      [แต่ชื่อจริงๆตามธรรมเนียมสเปน ที่จะรวมนามสกุลทั้งฝ่ายพ่อแม่คือ กรินทร์ เรเยส-พรอยู่เย็น]

 

--- 2. อายุ :

      17 ปีขึ้น 18 ปี

 

--- 3. วันเกิด :

       7 พฤศจิกายน 2534 ที่ จ.สตูล

 

--- 4. เพศ :

      ชาย

 

--- 5. ความสูง :

      186 ซม. (เพิ่มจาก 1.1 0.5 ซม. เนื่องจากเทอมที่ผ่านมามีเรื่องเฟลเยอะจนนอนไม่พอเป็นเดือนๆติดกัน)

      หนัก 75 กิโลกรัม

 

--- 6. รูปพรรณสัณฐาน :

      สูงชะลูด แม้จะสูงเท่าภูมิแต่ตัวออกบางกว่า เปรียวกว่า มีกล้ามเนื้อพอสมควรแต่ไม่ล่ำอย่างภูมิหรือไทย

 

 

 (รูปซ้าย โดย ผ.อ   /  รูปขวา โดย อีเด Saixmedrik)

•       -ลักษณะโครงหน้า : โหนกคิ้วยื่นออกมาเด่นชัด (ทำให้ตาหลบอยู่ใต้คิ้วค่อนข้างลึกกว่าคนเอเชียทั่วไป) / โหนกแก้มสูงจะเห็นได้ชัดเวลาหน้าหันในมุม 45 องศา จากนั้นจะเป็นช่วงแก้มเรียวลงมาถึงคาง คางออกเป็นเหลี่ยมกว้างนิดๆ (ไม่ใช่คางแหลมเด็ดขาด) ช่วงเส้นแนวกรามจะชัดตรง


•       -คิ้วคมเข้ม ลักษณะตารูปทรงเป็น almond แบบชาวเอเชีย ม่านตาสีเฮเซลน้ำตาล-เขียว


•       -ผมสีดำสนิท ออกยุ่งกระเซิงแม้แต่ส่วนสั้นๆที่อยู่ด้านบนของหัว มัดหาง(ม้า?เต่า?) ผมหน้าม้าถึงยาว แต่จะไม่ยาวลงมาเกินคิ้วเด็ดขาด ขวัญผมอยู่ทางด้านขวา (ด้านซ้ายมือเวลามองในลักษณะหันหน้าเข้าหากันตามรูปวาด) และไม่ใช้ยางมัดผม แต่เอาผมปอยเล็กๆมามัดหาง (ตามรูปข้างบนจะเห็นเป็นปลายเล็ก 2 ปลายที่ชี้ออกมาไม่เข้าพวกกับส่วนอื่น)


•       -คอไม่เล็ก ความกว้างของคอจะประมาณ 2/3 ของความกว้างของหน้า


•       - ผิวคล้ำหน่อย สีผสมระหว่างโอลีฟ(คล้ำนิดๆ ออกเทา-เหลือง)แบบชาวเมดิเตอร์เรเนียน กับ ผิวทั่วไปแบบคนไทย (คล้ำออกแดงกว่า)


•      - **ปรกติสารรูปอย่างเย้จะดูไม่เป็นฝรั่ง จะออกเหมือนแขกๆมากกว่า (เพราะคนสเปนเทียบกับยุโรปทั่วไปแล้วก็ดูเป็นแขกมากกว่าฝรั่ง เนื่องจากได้ส่วนผสมจากชนชาติแขกมัวร์/โมร็อกโกที่เคยปกครองประเทศสเปนสมัยก่อน)


•       - รายละเอียดชุดนักเรียน : เสื้อนักเรียนตามมาตรฐาน แต่สีออกมอๆเหลืองๆสักนิด (ไม่ได้ใช้โอโม่?) / กางเกงสีกากี เข็มขัดสีน้ำตาล / ถุงเท้า-รองเท้าผ้าใบสีน้ำตาล / เวลามาโรงเรียนจะแบกเป้สีกรมท่าสะพายไหล่ขวา (หนังสือส่วนใหญ่จะอยู่ในนี้) กับ กระเป๋านักเรียนแบนๆถือไว้มือซ้าย (ใส่แต่หนังสือกับสมุดอย่างละสองเล่มกับกล่องข้่าว)

---7. ลักษณะนิสัยและพฤติกรรมเด่น :

      - ทื่อและตรงไปตรงมา 

     ไม่ตกใจอะไรจนแสดงอาการออกมาง่ายๆ มักไม่สนอะไรที่คนอื่นๆในวัยเดียวกันสนใจ (มีแฟนหวานแหวว หรือ สนใจเพศตรงข้าม / แฟชั่น / บันเทิง / การ์ตูน / ไปเที่ยว เป็นต้น) มักนั่งเฉยคิดอะไรอยู่แต่ในใจ และเวลาพูดมักจะตรงประเด็นไม่ค่อยอ้อมค้อมและชอบให้คนอื่นว่ากันตรงๆเช่นกัน (ยกเว้นตัวเองจงใจจะอ้อมๆด้วยเหตุผลอะไรสักอย่าง) เข้าทำนอง No-nonsense นั่นแล ความสามารถพิเศษคือประทุษร้ายด้วยวาจาได้เจ็บมาก ...อาจจะไม่หยาบ แต่ปล่อยออกมาทีก็หน้าชาไปนาน เนื่องจากมีเซนส์ทาง sarcasm (การเสียดสีเหน็บแนม) สูง

 

      -สืบเนื่องจากทื่อ แต่ไม่ใช่ทื่อแล้วเซ่อเสมอไป 

      โดยเฉพาะเรื่องมีแฟนกับเพศตรงข้ามนี่ ที่มันไม่สนใจไม่ใช่เพราะมันไร้เดียงสา ตัวมันเองค่อนข้างจะล้ำกว่าคนอื่นไปมากแล้วตั้งแต่ก่อนหน้านี้ จนรู้สึกว่าบางทีเหมือน"อิ่มตัวแล้ว"เพราะเคยก้าวไปจนถึงระดับขั้นหมั้นหมายกันไว้มาก่อนเลยไม่ค่อยสนใจทุกข์ร้อน 

เช่นเดียวกันในเรื่องไม่ชอบไปยุ่งเวลาชาวบ้านมีเรื่องลงมือลงไม้กัน แม้ฝ่ายนึงอาจจะเป็นคนที่คุ้นเคยกัน (อย่างถ้าธีมีเรื่องกับวินด์) จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยหากมีเปอร์เซ็นต์ที่ต้องเจ็บตัว เพราะถือคติว่า ควรรักษาตัวให้ดีๆ เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นแล้วคนที่บ้านจะลำบากหนักซ้ำสอง

 

      -ไม่ค่อยเปิดใจให้คนอื่นง่ายๆ 

      ถึงจะเปิดช่องให้คนอื่นๆเข้าหาก่อนมาคุยด้วยได้ตลอด แต่น้อยคนที่ฝ่าเข้าไปจนมันจะนับว่า "เป็นเพื่อน" กันจริงๆ (คือจะพูดถึงคิดถึง จะทำอะไรให้โดยไม่ต้องบอก จะขลุกอยู่ด้วยกันเสมอๆ) ถ้าไม่ชอบอะไรใครจะใช้เวลานานกว่าจะเริ่มยอมรับได้ (เช่นแพท แม้ตอนนี้แพทจะเกลียดมันเองจนคงเลิกยุ่งด้วยแล้ว แต่มันก็ยังไม่ลดกำแพงลงง่ายๆ) มักสนใจแต่คนที่บ้านเป็นอันดับแรก

 

      - ถ้าเลี่ยงที่ๆคนเยอะได้จะทำ เพราะไม่ค่อยชอบที่ๆขอบเขตจำกัดแล้วคนอยู่รวมกันเยอะๆ 

      ดังนั้นมันจะไม่เข้าโรงอาหารเด็ดขาดยกเว้นจำเป็นจริงๆ เช่นตื่นสายทำข้าวกล่องไม่ทัน(ยาก) เพราะมันทนความสับสนวุ่นวายไม่ค่อยได้ ในห้องเรียนยังพอทน ส่วนสถานที่อื่นที่เข้าข่ายเดียวกันและมันจะไม่เหยียบย่างเข้าไปด้วยประการ ทั้งปวงคือ โรงหนัง

 

      - จะไม่เห็นเย้เยลงไปทำอะไรริมน้ำหรือในน้ำ โดยต้องอยู่บนอะไรสักอย่างที่ลอยอยู่บนน้ำ (เรือ/โป๊ะ/แพล่องแก่ง) อย่างเด็ดขาด 

      เพราะมัน"เมา"ง่ายอย่างมหากาฬ นั่งเรือไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง ให้ลงโป๊ะแค่ไปยืนเฉยๆสักนาทีสองนาทีก็เมาได้จนหมดสภาพ ดังนั้นถ้ามันจะทำอะไรริมน้ำ จะไปเจอบนบันไดเขื่อน / ตลิ่งดินริมน้ำ ถ้าอยู่ในน้ำก็ว่ายน้ำหรือดำน้ำเองเลย

 

      - ง่วงได้เรื่อยๆทั้งวัน 

      ส่วนนึงเพราะบ้าดูกีฬา ทำให้พฤติกรรมการนอนผิดเพี้ยน มักมาโรงเรียนด้วยสภาพนอนไม่ค่อยพอเป็นประจำ [วันใน 1 สัปดาห์ที่จะนอนดึกเพื่อดูบอล/บาส - คืนวันอาทิตย์(บอล) /  คืนวันอังคาร(บอล/บาส - แ้ล้วแต่สัปดาห์ อาจจะสลับๆกันกับวันพุธและพฤหัส บอลบาสอาจจะแข่งวันเดียวกันในบางอาทิตย์ หรือคนละวัน แต่อาทิตย์นึงจะมีดูบอล 1 ครั้ง และดูบาส 1 ครั้งในช่วงกลางสัปดาห์ / คืนวันพุธ(บอล/บาส) / คืนวันพฤหัส(บาส) / คืนวันเสาร์(บอล/บาส)]

      ....ด้วยเหตุนี้จึงพร้อมที่จะหลับที่โรงเรียนได้ตลอดเวลา ถ้าเมื่อไหร่ที่รู้สึกว่าไม่มีอะไรทำหรือกำลังทำในสิ่งที่ไม่น่าสนใจ จะหลับเอาได้ง่ายๆ

 

     - หลายครั้งๆ ถ้าไปเห็นอยู่ที่บ้านหรือทำงานบางอย่างที่โรงเรียนที่ต้องการแรงงานและความคล่องตัว จะไม่ใส่เสื้อ

      ติดนิสัยมาจากตอนเด็กที่ปีนขึ้นมะพร้าวเป็นประจำ ใส่เสื้อมันจะรำคาญเคลื่อนไหวแขนได้ไม่ถนัด แม้แต่เสื้อแขนกุดก็เถอะ ถ้าไม่พอดีตัวแบบฟิตแน่นเลยก็มีโอกาสเลื่อนๆมาขัดการเคลื่อนไหวได้ เพราะงั้นตอนกีฬาสีนอกจากว่ายน้ำแล้ว เวลาไปขนของก็จะไม่ใส่เสื้อเหมือนกัน

 

      - มันเป็นไบโพลาร์ อาจจะกลายเป็นช้างบ้าเป็นภัยต่อคนอื่นได้ โดยที่ไม่สามารถคาดเดาได้แน่นอนว่ามันจะเป็นเมื่อไหร่

      อันนี้คิดว่าคงรู้กันทั่วไปแล้ว - -  แต่ที่จะเน้นคือ มันไม่ได้เป็นจนหงุดเงี้ยวมาคุพร้อมงับคนอื่นได้ตลอดเวลา อย่างกี้2หรือวินด์ จะมาคุเฉพาะช่วงที่มันเกิดความผิดปรกติของเคมีในสมอง (ของขึ้น) และของขึ้นนี่ไม่เกี่ยวกับการโดนคนอื่นมากระตุ้นความไม่พอใจ โหมดธรรมดาถ้าไม่พอใจอาจจะมีแขวะบ้าง แต่นอกจากคนที่มาทำให้หงุดหงิดอย่างถึงที่สุดจริงๆ(ไม่ค่อยมีใครในโรงเรียนทำ + มันอดทนไว้เพราะไม่อยากมีเรื่อง) ถึงแขวะก็เบาะๆ ไม่หยาบและแรงแบบดูถูกคนอื่น อย่างที่จะพูดเป็นคำพูดปรกติเวลาอาการกำเริบ

      แต่ปัจจุบัน... นอกจากหมอโชคแล้ว ไม่น่ามีคนอื่นรู้ชัดว่า"ของขึ้น" คือการเป็นไบโพลาร์

      อาการและพฤติกรรมเพิ่มเติมไปดูได้ที่ ปฏิทินไบโพลาร์ของช้างเย้ เน่อ

 

      - ทุกวันหลังโรงเรียนเลิก จะไปที่ร้านป็อปที่ข้าวสารก่อนกลับบ้านทุกวัน

      เนื่องจากป็อปก็ป้ำๆเป่อๆ ให้กลับเองเดี๋ยวขึ้นรถผิดหลงไปถึงไหน ดังนั้นทุกวันลูกทั้ง 3 คนจะกลับจากโรงเรียนมาที่ร้านก่อนแล้วค่อยปิดร้านกลับบ้านพร้อมๆกันเวลาทุ่มกว่าๆ และมักจะพบเห็นได้ที่ร้านที่ข้าวสารทุกเสาร์-อาทิตย์ (แต่วันอาทิตย์จะไปหัดลีลาศกับพี่ปราย ( I / II / III) ตั้งแต่เวลาราวๆ 10 โมงกว่าๆ - บ่าย 3 กว่าหรือ 4 โมงเย็นจึงค่อยกลับมาอยู่ร้าน)

 

      -ตระหนี่และเค็มใช้ได้

      แต่มักจะไปออกอาการกับของที่มันไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องจ่ายแพงทุกครั้งไป (เช่น เสื้อผ้า ของกิน)  ไม่ใช่เค็มแบบต้องแชร์ตังกับเพื่อนจะทำอะไรกันแล้วมันไม่ยอมออกนา

 

 

- การใช้ภาษา

•       - ไม่ค่อยมีความแตกต่างกันระหว่างภาษาพูดกับภาษาเขียน


•       - มักใช้สรรพนามแทนตัวว่า "ฉัน" ถ้ากับคนที่จะสนิทมากๆจนอัดศัพท์หนักด้วยได้ (เช่น น้องชายหรือ หาญในเอนทรี่วันเกิด) จะใช้ "ชั้น" ส่วนมากแทบไม่มีหลุดเรียกตัวเองด้วย กอไก่ สระอู ยกเว้นอารมณ์รำพึงกับตัวเองบางครั้งอาจจะมี "ตรู" โผล่ออกมาบ้าง ถ้าพูดกับครูหรือคนที่ไม่ควรลามปามด้วยจะใช้ "ผม" ตามมารยาท


•       - จะเรียกเพื่อนผู้ชายที่คุยด้วยว่า "นาย"  ถ้าเป็นหญิงจะเรียกชื่อเล่นแทนสรรพนามบุคคลที่ 2 ส่วนครูมักเรียก "(อา)จารย์"


•      -บุคคลากรพิเศษมักเรียก "พี่/เฮีย" (ตามแต่ลักษณะความเป็นเอเชียตะวันออกที่ปรากฏจากหน้าตา - ซึ่งเพราะเย้มันออกแขกๆมากกว่าคนไทยทั่วไป เลยพาลจะเห็นคนอื่นมีเชื้อจีนซะหมด? - -")


•      -ส่วนรุ่นน้องจะเรียก "น้อง(ตามด้วยชื่อ)" ถ้าสนิทกันแล้วจะเรียกชื่อเล่นอย่างเดียวเลย


•       - ชอบพูดห้วนๆไม่ค่อยมีหางเสียง แต่ถ้าอารมณ์ดีๆ อาจปล่อย "จ้ะ" กับเพื่อนได้ - แต่ก็เป็นเพราะคนต่างจังหวัดก็พูดแทนตัวว่า "ฉัน" กับลงท้ายด้วย "จ้ะ" กันเป็นปรกติ ไม่ใช่ว่ามันแอบแต๋วอะไรหรอกนะ


•       - ไม่ชอบใช้ศัพท์ที่ดูเป็นทางการ เช่น ผม คุณ เพราะส่วนตัวรู้สึกว่าเป็นพฤติกรรมการใส่หน้ากากของคนเมืองหลวง แต่ก็ไม่ชอบศัพท์ทุกชนิดที่ดูเป็นการ"เกิน"กว่าปรกติทั้งนั้น (ภาษาพูดของแพทเป็นต้น) ถ้าไม่รู้สึกว่าคนใช้สวมหน้ากากก็จะรู้สึกว่าคนใช้ต้องการเรียกร้องความสนใจ


•      - เนื่องจากนั่งเล่นที่ข้าวสารมาตั้งแต่ย้ายเข้ากรุงเทพราวๆ 8-9ขวบ จึงได้รับอิทธิพลการใช้ศัพท์ค่อนข้างหลากหลายตามแต่อารมณ์ ทั้งศัพท์วัยรุ่นบ้าง ศัพท์ภาษาต่างประเทศบ้าง (พยายามจะใช้ศัพท์อังกฤษในบางครั้งทั้งๆที่ตกภาษาอังกฤษนั่นหละ -3-") หรือบางครั้งแม้แต่สำนวนบ้าอะไรสักอย่างที่มีแค่ตัวเองและคนในข้าวสารด้วย กันที่จะเข้าใจ? ....บางทีก็เหมือนประสาทจะสับสนตรงนี้อยู่หน่อยๆ แต่ส่วนมากมักพูดภาษาปรกติ


•      - เป็นคนที่มี Sarcastic Sense of Humor หรืออารมณ์ขันในเชิงเสียดสีเป็นหลัก ดัง นั้นจึงเป็นไปได้ที่เย้จะปล่อยมุกบ้าง (แต่ไม่ปล่อยเรี่ยราด) แล้วมุกแต่ละมุกจะกระทบกระเทียบ กระทุ้งจี้จุดคนอื่นบ้างแบบขำๆ (ขำๆในความคิดของมันเอง แต่คนอื่นบางทีอาจจะขำหรือขำไม่ออกก็ได้ - -")

 

 

--- 8. สิ่งที่ชอบ / รัก :

• - ทีมบาสกับฟุตบอลของ Real Madrid และทีมชาติสเปน บ้าถึงขนาดเป็นจุดแข็งใน"การแข่งคำถาม(แบบติงต๊อง)"กับป็อปที่บ้าน (อ้างอิงจาก "ศึกบ้า รองเท้าบาส")


• - วาดรูปไปเรื่อย ทั้งวาดเล่นและวาดจริงจนเอาไปขายที่ร้านได้


• - มะพร้าว เหตุจากโตมากับตาในสวนมะพร้าว แต่หลังๆก็เริ่มออกห่างๆได้บ้างแล้ว


• - ศึกษานิสัย-พฤติกรรมคนจากราศีเกิด

 

--- 9. สิ่งที่เกลียด,กลัว :

• - งู กลัวแบบสุดหูรูด ชีวิตนี้ไม่กลัวอะไรมากเท่านี้อีกแล้ว แต่งูยางมันไม่กลัวนะ ใครเอางูยางมาหลอกแล้วมันเจอว่าเป็นงูยาง ระวังเจ็บหนัก (แต่ช่างรอนก็รอดตัวไปแล้วคนนึงจากการบ้าน 13)


• - เกลียดมากถ้าจะถูกผู้หญิงมา "เริ่ม" เรื่องมากกว่าเป็นเพื่อนก่อน ถ้าไปจีบคนอื่นมันจะเฉยๆ แต่ถ้ามายุ่งกับมันเมื่อไหร่ ระเบิดลงทันที (เน้นว่าผู้หญิงเพราะที่ผ่านมามันยังไม่เคยโดนผู้ชายจีบ - -" จนถึงเหตุการณ์เคสของ Cyrille)


• - แฟชั่น  ถ้าแฟชั่นแบบหมายถึงออกแบบเสื้อผ้า "ระดับธรรมดา" มันไม่ว่า แต่ถ้าเริ่มเป็นแฟชั่นเบื้องลึกที่ฟุ่มเฟือยและ "ประสาทกลับ" เช่นเสื้อผ้าที่ออกแบบมาให้คนใส่ต้องผอมมากๆจนเหมือนผีกระดูกถึงจะ "ดูดี" แบบนั้นมันจะเกลียดเข้าไส้ เหตุจากด้าเคยโดนนักเรียนชายต่างห้องแซวว่าไม่ผอมเลยไม่สวยทั้งๆที่เป็นลูกครึ่งทำให้ด้าพยายามอดอาหารจนกระทั่งเป็นลมระหว่างเรียน แล้วคนที่เป้นต้นเหตุไปว่าด้าก็ไม่ยอมรับว่ามันเป็นความผิดตัวเอง


• - ไม่ชอบโรงหนังและโรงอาหาร จะหลีกเลี่ยงไม่ไปในทุกกรณีสำหรับที่แรก

 

--- 10. งานอดิเรก :

• - วาดรูป
• - ดูบอล/บาส หรือ เล่นบอล/บาสที่โรงเรียนตามแต่เพื่อนๆจะชวน อาจจะเปลี่ยนไปเล่นแบดฯได้ถ้ามีคนชวน ส่วนกีฬาชนิดอื่นต้องวัดดวงลองถามดู
  
• - ว่างเป็นนอน
• - เป็นบอดี้การ์ดลี่ลี่(?!)
• - พักหลังๆนี่อาจจะเริ่มมีทวนสเต็ปลีลาศอยู่คนเดียว แต่ต้องแน่ใจจริงๆว่าจะไม่มีใครเห็นถึงจะทำ

 

--- 11. สายการเรียน :

      ศิลป์ภาษาฝรั่งเศส

      วิชาเลือก - คหกรรม - ศิลปะ (เนื่องจากเป็นส่วนนึงของชีวิตไปแล้วและค่อนข้างแน่ใจว่าสองวิชานี้จะมาช่วยฉุดเกรดได้)

 

--- 12. วิชาที่ชอบ :

      พละ / ภาษาฝรั่งเศส / ชีวะเบื้องต้น / คหกรรมโดยเฉพาะทำอาหาร

 

--- 13. วิชาที่ไม่ชอบ :

•      -สังคม (ไม่ค่อยเชื่อว่าที่เรียนไปมันใช้ได้จริง เพราะสังคมจริงๆตอนนี้มันเปลี่ยนจนไม่ตรงกับทฤษฎีแล้วกระมัง)
•      -ศาสนา (แทบจะ debate กับครูสอนวิชาศาสนาว่าให้เอาหลักฐานจะๆว่าศาสดามีจริงมาให้ดู นอกจากข้อเขียนกับรูปวาดที่ใครจะเมคขึ้นก็ได้)
•      -ภาษาอังกฤษ (หัวร่อ.... มันเป็นเรื่องปรกติของคนสเปน)

 

--- 14. คะแนนวิชาต่างๆในเทอมแรก :

โชคชะตาแขวนอยู่กับคณะครู - -" เท่าที่รู้แล้วก็....

สังคม - 4 (O_o")

คหกรรม - 4

ภาษาไทย - 4

อังกฤษ - 2

สุขศึกษา - 2

แนะแนว - ผ่าน

 

จากการบ้าน 1

คณิต - 3 ภาษาไทย - 3 ภาษาอังกฤษ - 2 ภาษาฝรั่งเศส - 4 พละ - 4 สังคม - 1 วิทย์ - 3 พุทธศาสนา - 1 ศิลปะ - 3 ดนตรี - 1 คหกรรม - 3 

 

--- 15. ความสามารถพิเศษในการเรียน :

•       - วาดรูป ตอนนี้มีฝีมือพอขายได้บ้างแล้ว แม้จะไม่ได้ราคาสูงก็ตาม กับสมัยม.ต้นเคยได้ไปประกวดในนามโรงเรียนมาบ้าง
•       - ถนัดด้านทำกับข้าวมากเพราะตั้งแต่แม่เสียไปก็เป็นคนรับผิดชอบเรื่องอาหารการกินของบ้าน
•       - ความคล่องตัวในการเล่นกีฬาดี แต่มักเขม่นกับครูพละที่อยากให้เป็นนักกีฬาโรงเรียน เพราะเจ้าตัวขี้เกียจมาซ้อม และไม่อยากทิ้งภาระที่บ้านเวลาไปแข่งที่อื่น

 

--- 16.ลักษณะคนที่จะเป็นเพื่อนได้ :

•       - ถ้ามีอะไรคล้ายๆกันจะจูนติดกันได้ง่ายเป็นพิเศษ (ยกเว้นเป็นพวก "มีปัญหาเหมือนกัน" แบบนั้นไม่ค่อย) เช่นในกลุ่มเพื่อนตอนนี้ก็ ลี่ลี่(ชอบทำกับข้าวเหมือนกัน) / ภูมิ(เป็นคนอยู่ง่ายๆเหมือนกัน) / ฟ้าเหมือนฝัน (เงียบ+ชอบวาดรูปเหมือนกัน) / พู่กัน (ถนัดการครัวและเงียบๆนิ่งๆเหมือนกัน) / ไผ่ (เป็นเด็กพื้นเพตจว.และชอบวาดรูปเหมือนกัน) / ธี (ชอบบาสเหมือนกัน)
•       - มีความรับผิดชอบ
•       - คิดถึงใจคนอื่น รู้จักที่จะปล่อยช่องว่างให้คนอื่นในบางเวลาบ้าง

 

--- 17. ลักษณะคนที่ไม่ถูกชะตา :

•       - พวกช่างเว่อร์ จนเหมือนทำอะไรเพื่อเรียกร้องความสนใจ
•       - คนที่คิดถึงแต่ตัวเอง คนงอมืองอเท้าไม่ยอมทำอะไร
•       - คิดแต่เรื่องจะหาแฟน
•       - บ้าแฟชั่น บ้าดารา แบบไม่ลืมหูลืมตาเหมือนสิ่งนั่นเป็นประหนึ่งศูนย์กลางของโลก
•       - ก้าวร้าวเกินจำเป็นโดยไม่มีเหตุผลหรือคนอื่นยังไม่ได้ทำอะไรเสียหายให้

 

--- 18. เสป็กในดวงใจ :

      - คนที่มีอะไรคล้ายๆตัวเองเพื่อที่จะได้เข้าอกเข้าใจกันได้ง่าย มักจะหมายถึงคนที่ทำอะไรก็คิดถึงครอบครัวก่อนเช่นกัน ไม่ฟุ้งเฟ้อ หัวสูงจนเกินไป

      อนึ่ง จากที่แรกๆว่าแนวโน้มการ"สวิง" ของเพศคนที่จะชอบ จะหนักไป ญ มากว่า (จากการบ้าน 1 - ซึ่งตอนนั้นเงื่อนไขของการจะหันเหไปหาชายได้ มีแค่ที่ป็อปบอกว่า ไม่บังคับว่าต้องเอาลูกสะใภ้เข้าบ้านเท่านั้น)  แต่พอเจอเรื่องของ Cyrille เข้า ตอนนี้อัตราส่วนของ Normal(ชาย-หญิง) กับ Y(ชาย-ชาย) ของมันอยู่ที่

 

      Normal <----66 : 33----> Y

 

      ...หญิงก็ยังมากกว่าอยู่ดี แต่เพราะเจอเรื่องข้างต้นเข้าให้เลยทำให้อีกข้างมันเพิ่มขึ้นจาก 10 กว่า% เป็น 30กว่า%ไปแล้วแต่เน้นย้ำว่า ถ้ามันจะสน ต้องเป็นเกย์แบบผู้ชายท่าทางธรรมดาที่ชอบชายด้วยกัน ไม่ใช่กะเทยหรือพวกตุ้งติ้ง เพราะแบบนั้นมันนับว่าเป็น"คนละชนิด"ไม่เกี่ยวกันและไม่ชอบแนวนั้น

 

     แต่จริงๆก็ยังไม่แน่นอน.... ถึงเจอคนที่เข้าล็อกเงื่อนไขแบบที่"คิดว่า"จะชอบ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเดินหน้าเรื่องจะเป็นมากกว่าเพื่อนทันที อย่างกับพู่กันเป็นต้น (จะโดนผปค.พู่กันเหยียบข้อหามาหลอกให้ตื่นเต้นแล้วก็จากไปมั้ยนะ? - -")

 

--- 19. ศาสนา/ภาษา :

      โตขึ้นมากับทั้งความเชื่อแบบพุทธเถรวาท และคริสต์คาทอลิก แต่ส่วนตัวไม่นับถือศาสนาใดๆเป็นพิเศษ กระนั้นก็รับความเชื่อของทั้งสองศาสนามาปฏิบัติในชีวิต แต่ถ้าเมื่อไหร่พูดถึงพระพุทธเจ้าหรือพระเจ้า พระเยซูจะวงแตกทันที เพราะเป็นคนไม่เชื่อเกี่ยวกับศาสดา/พระเจ้าอย่างรุนแรง

      เป็นคนไร้เซนส์ทางสัมผัสที่ 6 โดยสิ้นเชิง ส่วนมากมักจับไม่ได้ทั้งผีจริง และ "ผีเห็นผี" (หมายถึงดูออกว่าใครเกย์ยกเว้นอาการมันแดงออกมาชัดๆอย่างสุน - มันเกี่ยวกับหัวข้อนี้ตรงไหน...?)

       พูดไทยเป็นหลัก แล่งใต้ได้(แต่ผปค.ไม่สามารถ - -") แต่ไม่รู้ภาษายาวี ภาษาต่างประเทศที่พูดได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุดคือฝรั่งเศส ส่วนสเปนกับอังกฤษ ค่อนข้างจะพิกลพิการอยู่เอาเรื่อง

 

--- 20. สัญชาติ/เชื้อชาติ :

      สัญชาติไทย  เชื้อชาติไทยปักษ์ใต้จากแม่ สเปนปักษ์ใต้เช่นกันจากพ่อ (เมืองฆาเอน - Jaén แคว้นอันดาลูเซีย[Andalusia])

 

--- 21. อื่นๆ :

ครอบครัว-สายญาติ

• อากุสติโน่ เรเยส(ป็อป) --- พ่อ ปัจจุบันเปิดร้านขายรูปวาดเล็กๆที่ข้าวสาร
• สุพรรณิกา เรเยส-พรอยู่เย็น --- แม่ (เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนตร์เมื่อเย้เยอยู่ ม.2)
• เฟลิเป้ นรการ เรเยส(เปเป้) --- น้องชาย (อายุ 13 ขึ้น 14)
• สกุณา เอเลน่า เรเยส(นาน่า) --- น้องสาว (10 ขวบ)

 

- ญาติที่สตูล -

• ตา --- เจ้าของสวนมะพร้าวที่ อ.เมือง สตูล
• ลุง / ป้าสะใภ้ และลูกพี่ลูกน้อง --- ทำกิจการบังกะโลอยู่ที่เกาะหลีเป๊ะ ในทะเลอันดามัน (ห่างจากฝั่ง 60 กิโล)

      หลังจากแม่เสียไปแล้ว พ่อก็หารายได้แบบไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน บวกกับเงินประกัน ทำให้พอมีกินมากกว่าก่อนหน้าแม่จะเสีย ภายนอกคนจะคิดว่าบ้านนี้จน แต่จริงๆไม่ได้จนถึงขนาดลำบากลำบน แต่ที่ดูจนเพราะพ่อเข้มงวดกับเรื่องเงินๆทองๆในบ้านมาก จะจำกัดการใช้แค่พอมีพอกินขั้นพื้นฐาน แล้วเอาไปฝากธนาคารในบัญชีสำหรับลูกแต่ละคน ที่จะไม่อนุมัติให้ถอนออกมาเองได้จนกว่าจะอายุ 20

 

--- 21.2 ข้อปลีกย่อยที่รู้ไว้ไม่เสียหลาย :

 

•      ปัจจุบันกำลังหัดเรียนลีลาศในจังหวะ Jive เป็นหลักอยู่ ถ้าคล่องในการเต้นจังหวะนี้เหมือนไหร่ (คงอีกหลายเดือนอยู่) อาจจะได้หัด Paso Doble เพิ่มอีกจังหวะ


•      โอกาสเจอเย้นอกโรงเรียน --  ที่ข้าวสาร (เฝ้าร้าน)  /  ตลาดน้ำตลิ่งชัน (มันออกมาซื้อกับข้าว)   นอกนั้นคงไม่เพราะมุดอยู่แต่ในบ้าน (ถ้าใครบังเอิญไปเจอบ้านมันก็โชคดีไป - มันไม่ปิดบังเรื่องบ้านแบบกะไม่ให้ใครชาตินี้ได้เจอเลยหรอก แต่ก็ไม่บอกยิบๆแบบบ้านเลขที่ไหน ซอยไหน จะบอกแค่ชื่อถนนแล้วจากนั้นหาเอาเอง เหอๆ)


•      ตอนนี้มีโทรศัพท์มือถือติดตัวอยู่เครื่องนึง เป็นโนเกีย 2600 (ถ่ายรูปได้) สีน้ำเงินเข้มดังรูป แม่ของด้าซื้อให้ พวกเพื่อนๆที่สนิทกันมันจะให้เบอร์ไว้เผื่อติดต่อ


•      เวลาอยู่นอกโรงเรียน จะเอาแหวนหมั้นติดตัวไว้ตลอด โดยร้อยใส่สร้อยที่เป็นเชือกไนล่อนสีดำห้อยคอไว้ ซึ่งไม่มีทางใส่มาให้เพื่อนที่โรงเรียนเห็นเด็ดขาด ยกเว้นเกิดสถานการณ์ไม่ปรกติบางอย่าง


•      ปรกติมักตื่นนอนเวลา ตี 4 กว่าๆทุกวัน ลุกขึ้นทำกับข้าวกับงานบ้านเท่าที่เวลาอำนวย แล้วจะออกจากบ้านไปโรงเรียนเวลา 6.30 น. ใช้เวลาจากบ้านถึงโรงเรียนประมาณ 35-40 นาที


•      ของที่เย้จะไม่กินเด็ดขาด - เนื้อสัตว์พวกเปิบพิสดารทั้งหลาย กระทั่งที่ดูแล้วกลายเป็นของธรรมดาในสังคมปัจจุบันอย่างจระเข้ / กวาง / นกกระจอกเทศก็ไม่เอา ยิ่งพวกกบ หอยทาก นกนางนวลในคอร์สอาหารฝรั่งเศสลืมไปได้เลย, ขิง ส่วนของกินที่ชอบจะเป็นพวกข้าวผัด ติ่มซำ ทะเลเผา บะหมี่เกี๊ยว
  


•      เพราะแม่เสียไปเพราะอุบัติเหตุทางรถ ทำให้เจ้าตัวตอนนี้แม้จะอายุพอทำใบขับขี่ได้แล้ว แต่ก็ไม่สนใจจะหัดขับรถแล้วยังหลอนกับการนั่งรถที่ผู้หญิงขับ (เพราะรู้สึกผู้หญิงเป็นอะไรได้ง่ายกว่าผู้ชาย) จะเกิดอาการเกร็งๆ แต่ไม่ถึงกับ phobia อะไรมากมาย แต่ถ้าเวลานั่งรถที่คนขับเป็นผู้ชายจะไม่มีอาการนี้
  

 

-----------------------------------------

 

 

ตอนนี้คิดที่จะเขียนออกแค่นี้หละขร้าบ

ใครยังสงสัยอะไรตรงไหนเพิ่มเติม เม้นท์บอกไว้แล้วอีเดจะมาเขียนรายละเอียดเพิ่มให้ทีหลังนิ

ส่วน วิธีเข้าทรงเย้.... ผปค.มันยังทรงได้ไม่นิ่งเลย - -" ขอเวลาแป๊บแล้วพอเค้นข้อมูลออกมาได้แน่ๆ จะเขียนถึงทีหลังเน่อ ระหว่างนี้ก็หลังไมค์ถามไปพลางๆแล้วกันนิ...