Rin / Ye de Cubic école

 **ขอแปะรูป, ระบายความบ้าและเข้าโหมดคนแก่รำลึกความหลังวันนึง เชียร์สเปนมา 12 ปี เพิ่งได้สมหวังก็วันเนี้ย TToTT/

....12ปีที่เชียร์มาแล้วไม่เคยคาดหวังอะไรมากมาย แค่หวังว่าให้เข้าไปได้รอบลึกๆที่สุด แต่เจ้ากรรมจริงๆ ไม่รู้ประเทศนี้มันมีกรรมหนักรึยังไง เคยอ่านๆหนังสือบอลสมัยก่อน เหมือนจะโดนแซวว่า..... เป็นกรรมหนักจากที่สมัยยุคล่าอาณานิคม ชาตินี้เป็นตัวตั้งตัวตีในการค้าทาส? ....แล้วถ้างั้นเยอรมันตั้งค่ายนาซีฆ่ายิวเป็นล้าน(ใช่ป่ะ?) แต่ทำไมบอลประเทศนั้นถึงเจริญเอาๆน้า......

ปี 1996 .....บอลยูโรที่อังกฤษที่ตัดสินใจว่าจะเริ่มเชียร์สเปนเป็นหนแรก..... เข้ารอบแบบทุลักทะเลตามสูตร เป็นที่สองดมก้นฝรั่งเศสที่ตอนนั้นซีดานยังไม่เทพ ไปเจอ.....อ้ายอิงค์ตัวแสบ แล้วก็แพ้จุดโทษ...... รู้เหมือนตอนนั้นที่อายุ 13 แล้วนั่งร้องไห้เป็นวรรคเป็นเว้นตั้งกี่วันนั่น..... มันยังผ่านไปไม่นานเท่าไหร่เลยนิ? บ้าบอขนาดมีสมุดที่สะสมข่าวและรูปทุกอย่างเกี่ยวกับสเปนเท่าที่จะหาได้จากหนังสือพิมพ์...... ทั้งรูปราฟาเอลเดินร้องไห้จนหลุยส์อวบต้องเดินกอดคอปลอบ แล้วก็ซูบี้เองก็ร้องกับเขาด้วย

จากนั้น....ภูมิต้านทานความผิดหวังก็เพิ่มขึ้นเป็นลำดับ..... คิดว่าครั้งสุดท้ายที่ยังร้องไห้ตอนตกรอบก็คงบอลโลกปี 98? เวรกรรมดันทะลึ่งตกรอบแรก งานใหญ่กับการติดทีมชาติครั้งแรกของราอูลช่างน่าจดจำจริงๆ ภาพที่แฟนสเปนนั่งร้องไห้ตอนเล่นนัดสุดท้ายแล้วรู้ว่าตกรอบแน่ๆ ยังจำได้ติดตา

ปี 2000..... จำอะไรไม่ค่อยได้มากมาย รู้แต่ว่า....รู้สึกจะแพ้ฝรั่งเศสของซีดานตอนรอบ 2? ด้วยอ้ายจุดโทษที่ยุคนั้นกล้าท้าพนันเลยว่า ถ้าสเปนยิงจุดโทษหละก็ แพ้ชัวร์ 100%

บอลโลก 2002 อิเคร์สุดที่รักได้เป็นมือหนึ่งเต็มตัว แต่ก็ดีใจได้ไม่เต็มนัก เพราะอีตาบ้าคายิซาเรสที่ชอบๆเหมือนกันเพราะเป็นเด้กเก่ามาดริด ดันเจ็บด้วยสาเหตุที่ปัญญาอ่อนสุดขั้วโลกจนต้องถอนตัว - -*** กลายเป็นตอนนั้นย้อมผมแดงเลยดวงกุดเลยสิคานยี่เอ๊ย แล้วหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย เฮ่อ น่าสงสาร อุตส่าห์ทนเป็นมือสองซูบี้มาตั้งนาน พอซุบี้เลิกก็ดันหลุดวงโคจรให้อิเคร์เสียบแทนถาวรซะงั้น ที่น่าเสียใจอีกอย่าง.....ทั้งเอียร์โร่ทั้งมิเกล เล่นศึกใหญ่สุดท้ายด้วยชุดที่ว่าค่อนข้างจะเจ๋งแล้ว ...สุดท้ายก็ได้แค่รอบ 8 ทีม (ยังตะหงิดๆนึกหมั่นไส้ประดาเกาหลีที่เวิร์ดเทรดจนถึงทุกวันนี้อยู่ เชอะ)

2004.........โรคประจำตัวอีกอย่างของสเปนนอกจากโรคเดิมยิงจุดโทษแล้วแพ้ 100%(ที่พอจะอาการดีขึ้นบ้างตั้งแต่อิเคร์มาเป็นมือหนึ่ง) คือ......กอวหน้าต่อให้เล่นสโมสรเก่งแสร่ดขนาดไหน เล่นทีมชาติบอดกินทุกราย ยิงไม่ค่อยจะเคยเ้ข้าสักทีไม่รู้เป็นอะไร - -**** ร่วงรอบแรกไปซะอีกที .....นี่สินะธรรมชาติของสเปน

2006 ฟอร์มรอบแรกหลอกลวงให้ดีใจ แต่เจออภินิหารซีดานเข้า พังทันที เอ้า แต่พอทำใจได้ ถือว่าในฐานะแฟนมาดริด ถ้าการที่สเปนแพ้หมายถึงจะทำให้ซีดานแขวนสตั๊ดช้าลง........คุ้มน่าๆ (จำไว้ ไอ้มาเต ทำตรูเกลียดอิตาลีไปเลย ถ้ามาเตยังอยู่จะเกลียดอิตาลีตลอดไปจนกว่ามันจะไม่ติดทีมชาติ)

วันนี้.........ดีใจมั้ย? ดีใจ......มาก ดูเสร็จใหม่ๆกลับเข้าห้องมา นั่งปาดน้ำตาตัวเองอยู่พักนึง........12ปีที่ฉันเชียร์สเปนมา........ ในที่สุดก็ได้แชมป์สักที แต่ส่วนนึงในที่ดีใจ มันก็รู้สึกเหงาๆ นักบอลทั้งหลายที่เหมือนจะ"โต"มาด้วยตลอดระยะเวลาที่ฉันเชียร์สเปนมาเลิกเล่นกันไปแทบหมดแล้ว แล้วก็คิดว่า....พวกนั้นเค้าก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเด็กๆทีมชาติสมัยนี้เท่าไหร่หรอก หลายคนเก่งเอามากๆด้วยซ้ำในยุคนั้น แต่คนไม่ค่อยรู้กันเพราะ 10 กว่าปีก่อนลีกสเปนมันออกจะเฉพาะกลุ่มสุดๆ คนเลยไม่ค่อยจะรู้จักกันเพราะกี่คนๆก็เล่นในสเปนทั้งนั้น บางทีสงสัยว่า.....เด็กๆสุดนี้บางทีอาจจะไม่ได้เก่งกว่าคนเก่าแบบทิ้งไม่เห็นฝุ่นหรอก แต่ดวงดีกว่าและโค้ชวางรากพัฒนาวิธีการเล่นไว้ให้นานแล้วทำให้ได้ผลที่ออกมาดีกว่า?

ใจคอก็ไม่ได้จะบ่นอะไรหรอกนะ ขอบคุณลุงอาราโกเนส ขอบคุณนักบอลทุกคนไม่ว่าจะอยู่ทีมไหนก็เถอะ (จริงๆทีมไหนไม่ค่อยเกี่ยวเท่าไหร่ ดูอย่างอีตาบ้ารามอสสิ เชียร์มาดริดจริงแต่ดูไปก็นั่งด่าไปทั้งเกมส์ กลัวจะบุกเพลินแล้วเสียบอลจนหลังรั่วจริงๆ ดีได้คาร์เลสช่วยไว้ตั้งหลายหน)  หลังจากนี้ก็พักให้สบายและตักตวงความสุขจากคืนที่ผ่านมาให้เต็มที บอลโลกคราวหน้าฉันก็คงกลับไปเป็นอย่างเดิมที่จะไม่หวังอะไรจากพวกนายมากไปกว่าที่ผ่านๆมา ถ้าได้ก็ดี ถ้าไม่ได้ก็ช่างมันเถอะ

ขอรำลึกความหลังถึงผู้กล้าเก่าๆที่ทุ่มเทให้ประเทศนี้มาก่อนหน้ารุ่นพวกนาย ป่านนี้พวกเขาคงฉลองให้พวกนายอยู่ที่ไหนก็แล้วแต่ อาจจะมีฉันคนเดียวที่เกิดคิดถึงพวกเขาขึ้นมาในวันนี้ก็ได้.....มันช่วยไม่ได้นี่นา

Fernando Ruiz Hierro - อดีตกัปตันมาดริดที่คิดถึงอย่างที่สุด เป็นคนนึงที่ไว้ใจเรื่องพึ่งพาเวลายิงฟรีคิกหรือเล่นลูกมุมได้เลย

Rafael Alkorta Martinez - กองหลังที่ได้รู้จักกันครั้งแรกเมื่อฉันเริ่มเชียร์ Real ตอนปี 1994-95 รูปในหนังสือพิมพ์ที่ร้องไห้หลังจากแพ้จุดโทษปี 96 ยังติดตาอยู่เสมอ

Abelardo Fernandez - กองหลังบาร์ซ่าจากกิฆอน ไว้ใจได้เวลาเล่นเกมรับ กับสงสารเล็กน้อยว่าทำไมผมบางไวจัง - -"

Sergi Barjuan - ต้นตำรับแบ็คบ้าบุก เป็นนักบอลบาร์ซ่าคนแรกๆที่ชอบในยุคที่ตอนนั้นเกลียดบาร์ซ่ายิ่งกว่าแมลงสาบ

Jose Luis perez Caminero - ซาบี้ เอร์นันเดซของเมื่อ 10 กว่าปีก่อน เทพของแอต.มาดริดก่อนที่ตอร์เรสจะแจ้งเกิด

Andoni Zubizaretta -น้าซูบี้ผู้แสนตายยาก ถึงน้าจะเซฟลูกโทษไม่เก่ง แถมเคยทำเฟอะจนเสียประตูอีก แต่น้าก็อยู่มานานจนเป้นตำนานนึงของทีมชาติไปแล้ว

Miguel Angel Nadal-ลุงแบ็คจอมโหดของเจ้านักเทนนิสบ้าพลัง หน้าบ้านนี้เชื้อไม่ทิ้งแถวจริงๆ นึกสภาพไม่ออกว่าถ้าเจ้าราฟาเอลจะเล่นบอลแทนเทนนิส จะโดนลุงเคี่ยวซะตายก่อนมั้ย?

Luis Enrique Martinez - หลุยส์อวบ หลุยส์หน้าอ้วนนนนนนนน ตาบ๊องมุกเยอะที่ดันย้ายหนีจากมาดริดไปอยู่บาร์ซ่า ชิชะ - -**** ไปแล้วเถือกไปรุ่งซะอีกแน่ะ ตาบ้า คิดถึงลีลาอวบพริ้วกับมู้ดหมาบ้าฟร่ะ

....ช็อตเด็ดจากปี 1994 นายหลุยส์อวบเจอศอกเมาโร ทัตช็อตติ ดั้งหัก กรรมๆ

Alfonso Perez - เด็กเก่ามาดริดอีกคน ไปได้ดีกับเบติสแต่ย้ายไปเน่าค้างม้าสำรองที่บาร์ซ่า - -"

และสุดท้าย......สุดสวาทคนก่อนหน้าอิเคร์

Julen Guerrero Lopez -เทพของบิลเบาที่ได้ติดทีมชาติน้อยกว่าที่คาด สิบกว่าปีก่อนพี่ท่านเหมือนฟาเบรกัสตอนนี้เลยแต่ก็.....เหมือนจะไปไวมาไว ที่เสียใจที่สุดคือตอนนี้พี่เลิกเล่นไปแล้วเพราะเจ็บเรื้อรังตั้งแต่ 2 ปีก่อน เสื้อบิลเบากับลายเซ็นต์พี่จะเก็บไว้ให้ดีจนชั่วชีวิตเลย......

(ถ้าใครคุ้นๆหน้าทั้งหมดที่แปะไว้ข้างบน สำนึกไว้ว่าท่านแก่แย้ว =p อย่างน้อยก็อายุในการดูบอลแก่เท่าเราน่ะนะ)

ดีใจกับอิเคร์ที่รักด้วยอีกรอบจ้า หวังว่าคราวนี้พวกที่ชอบว่าบุฟเฟ่ต์มันเก่งกว่าจะสูงกว่าทำให้ตัดลูกกลางอากาศได้ดีกว่า จะเงียบไปเลยนะ เมื่อคืนโดนบอมบ์กลางอากาศก็หลายลูกแต่ไม่พลาดเลยสักลูก ฮ่าๆ ขนาดน้องเชคยังมีลื่นหลุดมือเลย อิเคร์เทพพพพพพพพพ ไชโย้ ขอบคุณคาร์เลสที่ช่วยซ้อนเวลารามอสเอ๋อหลุดตำแหน่ง ขอบคุณคู่มิดฟิลด์หน้าตาง่วงนอนของบาร์ซ่า และขอบคุณน้าเซนน่าที่ทุ่มเทให้สเปนมากๆ เดือนนี้สิงหาจะไปตามสโตร์กทีมบาสแทนแล้วจ้า โอ้ววววว ไม่คิดเลยว่าจะได้อัพหมวดนี้อีก เปลี่ยนเป็นหมวดเชียร์สเปนแทนดีมั้นว้า?